ای پیامبر تو گوش خوبی هستی
عطاءالله مهاجرانی
آيا صداي مردم در ايران شنيده ميشود؟ صداي راهپيمايي سکوت که ايران و جهان را تکان داد؟ پيداست درباره اعتراض مردم و صداي آنان دو رويکرد متفاوت وجود دارد.
اول: آقاي احمدينژاد نمونه شاخص گروهي است که
اعتراض مردم را، اعتراض و آشوب چهار تا خسوخاشاک ميداند. چيزي در حد
آشوبهاي خياباني پس از مسابقات فوتبال... مثل عبور از چراغ قرمز.
بديهي
است مردمي که با حضور شگفتانگيز بيش از 80 درصدي در انتخابات شرکت
کردهاند براي بيان نظر و ابلاغ پيام خويش به آشوب نيازي ندارند. برعکس به
نظر ميرسد بخشي از آشوبها هم [...] مهندسي شده است. چنانكه از آن همه
شکوه صداي سکوت روزنامه معروفي عکس آتشي را در صفحه اول خود چاپ کرده است
تا به حساب خود آشوبگران را معرفي کند.
دوم: صداي سکوت، گرچه با طنين
[...] شکست، صداي مردمي است که ميخواهند از راي خود حفاظت کند. جمعيت
عظيمي که روز دوشنبه از ميدان فردوسي تا آزادي راهپيمايي کرد اتفاق معمولي
نبود. صداي سکوت رساترين فرياد مردم ايران است. نشانههايي هم بروز کرده
بود که خاطره را زنده ميکرد. شاخههاي گل به نيروهاي انتظامي... شعار نصر
من الله
با اين پديده دو گونه ميشود برخورد کرد.
نگاه اول: اين
پديده را آشوب و ايستادگي در برابر ملت تلقي ميکند و طرفدار سرکوب است.
براي مشروعيت مردمي بخشيدن به رفتار خود، از گروهي ديگر از مردم دعوت
ميکند تا در نقطهاي جمع شوند و به اعتبار اينکه ملت ايران آنانند
ميکوشد صداي سکوت را ناديده بگيرد. [...]
نگاه دوم: اين پديده را يک پديده ملي و اجتماعي-سياسي مهم ميداند، که نبايد آن را دستکم گرفت.
در
قانون اساسي ايران، نسبت به هر قانون اساسي ديگري در جهان واژههاي عدل و
عادل و عدالت تکرار شده است. رهبري از ميان مجتهدان عادل انتخاب ميشود.
فقيهان شوراي نگهبان بايد عادل باشند.
حال سرنوشت نظارت بر انتخابات
به شوراي نگهبان که بر اساس قانون اساسي، مجموعهاي از فقيهان عادل و
حقوقدانان مسلمان است، موکول شده است. واقعا ناظران شوراي نگهبان هيچگونه
گزارش تقلبي را به هيات نظارت مرکزي ندادهاند؟
آرا مردم با امانت شمرده شده است؟
مشکل
از آنجا پيش آمد، که نهادهاي ناظر بر انتخابات قانون اساسي اندکاندک شأن
سياسي پيدا کرد و دبير محترم آن نتوانست آرزوهاي سياسي خويش را در عرصه
رقابتها پنهان کند. البته ايشان با بزرگواري در شهريور ماه سال پيش از
مردم حلاليت طلبيدند.
البته ميشود. باز هم حضور ملي را مهندسي کرد.
چنانكه در روز يکشنبه براي شرکت در جشن فرخنده انتخابات و حضور در ميدان
وليعصر، بخشي از کارمندان دولت را هم آوردند. مثل 20 اتوبوسي که از شرکت
مخابرات روانه ميدان شد. به پشتوانه صداوسيما هم ميتوان موج ملي سامان
داد. اما حقيقت را نميتوان مکتوم کرد.
وارونه نشان دادن اين واقعيت
يا سرکوب آن نميتواند راهحل ماندگار باشد. نه مشروع است و نه انساني.
[...] بايد صداي آنان را شنيد...
خداوند به پيامبر ميگويد؛ تو را اذيت ميکردند و اين مضمون را برايت کوک کرده بودند که تو «گوشي» هستي ! تو گوش خوبي هستي!
گوش خوب صداي مردم را ميشنود.
بديهي
است که هيچ راهحلي بدون هزينههاي مادي و معنوي نيست. اما اگر اعتماد
مردم آسيب ديد، که ديده است بايد براي بازگرداندن اعتماد از دست رفته هر
هزينهاي را تحمل کرد.
